Narodowe Archiwa Japonii planują w 2026 r. zakończyć budowę nowego gmachu archiwalnego w Tokio. Oddanie go do użytku sprawi, iż instytucja ta będzie posiadać trzy lokalizacje: stary Główny Budynek w Tokio, jego Oddział Tsukuba oraz w tej nowej budowli.
Narodowe Archiwa Japonii (National Archives of Japan / 独立行政法人国立公文書館, Dokuritsu Gyosei Hojin Kokuritsu Kōbunshokan), to instytucja wydzielona, powołana do gromadzenia, przechowywania i udostępniania dokumentów historycznych wytworzonych przede wszystkim przez rząd Japonii. Od połowy XIX w. dokumenty administracyjne były gromadzone oddzielnie przez każde ministerstwo. W 1873 r. powstał zalążek biblioteki rządowej, która w 1885 r. stała się biblioteką gabinetową (Naikaku Bunko), będąc wiodącą tego typu instytucją w kraju, specjalizującą się w gromadzeniu starożytnych japońskich i chińskich książek i materiałów archiwalnych. W 1959 r. przewodniczący Rady Naukowej Japonii wydał decyzję ustanawiającą Archiwum Narodowe, celem zapobieżenia rozproszenia i utraty dokumentów urzędowych oraz ułatwienia do nich publicznego dostępu. W 1998 r. w prefekturze Ibaraki utworzono dla tego Archiwum Ooddział Tsukuba (Tsukuba Gakuen Toshiwas), celem poszerzenia bazy magazynowej i poprawy warunków dla przechowywania materiałów archiwalnych. Z czasem jednak i ta dodatkowa lokalizacja stała się niewystarczająca.
23 stycznia 2026 r. pracownicy departamentu archiwizacji Państwowej Służby Archiwalnej Ukrainy wzięli udział w internetowym seminarium szkoleniowym pt. „Zachowanie materiałów archiwalnych i gotowość na sytuacje nadzwyczajne”, zorganizowanym przez Narodowe Archiwum Japonii (NAJ, National Archives of Japan, (独立行政法人国立公文書館, Dokuritsu Gyosei Hojin Kokuritsu Kōbunshokan).